Το βλέπεις κείνο το βουνό

Το βλέπεις κείνο το βουνό
που ‘ναι ψηλά από τ’ άλλα
εκεί ‘ναι πύργος γυάλινος
με κρυσταλλένια τζάμια.

Μέσα κοιμάται μιά ξανθιά
ξανθιά και μαυρομάτα
και πώς να την ξυπνήσουμε
και πώς να της το πούμε.

Ξύπνα καημένη Αναστασιά
κι άναψε το λυχνάρι
γιατί μας πήρε η χαραυγή
το δόλιο μεσημέρι.

Που πάνε τα ‘λάφια στη βοσκή
κ’ οι όμορφες στην βρύση
να πάει κι ο νιός ‘κει πού αγαπά
στην αγαπητικιά του.



Πηγή: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη ΕΚΠΑ «Πέργαμος»
Συλλογή λαογραφικής ύλης εκ του χωρίου Αλευρούς, της επαρχίας Λακεδαίμονος, του νομού Λακωνίας
Δήμητρα Ιωάν. Ζιάβρα, Αθήνα 1968
Άσματα δημοτικά: Ερωτικά (της αγάπης)